همی گویند کاین کهسارهای محکم و عالی

بدین نو رسته نرگس ها و زراندود پیکان ها؟

اگر بیدار و هشیاری و گوشت سوی من داری

بیاموزم تو را یک یک زبان چرخ و دوران ها

نرسته ستند در عالم مگر کز نرم باران ها

زمین کو مایه تنهاست دانا را همی گوید

که اصلی هست جان ها را که سوی او شود جان ها