بر لفظ زمانه هر شبانروزی

ای گشته جهان و دیده دامش را

صد بار خریده مر دلامش را

بسیار شنوده ای کلامش را

گفته است تو را که «بی مقامم من»

تا چند کنی طلب مقامش را؟