تا چند کنی طلب مقامش را؟

بر لفظ زمانه هر شبانروزی

بسیار شنوده ای کلامش را

گفته است تو را که «بی مقامم من»

بارنده به دوستان و یاران بر

نم نیست غم است مر غمامش را

چون داد نوید رنج و دشواری