یزدان به خط خویش و به انفاس تیره شب؟

بر لذت بهیمی چون فتنه گشته ای

بس کرده ای بدانکه حکیمت بود لقب

چون ننگری که چه می نویسد بر این زمین

بنویسد آنچه خواهد و خود باز بسترد

بنگر بدین کتابت پر نادر عجب

اندیشه کن یکی ز قلمهای ایزدی