بنگر بدین کتابت پر نادر عجب

چون ننگری که چه می نویسد بر این زمین

یزدان به خط خویش و به انفاس تیره شب؟

بنویسد آنچه خواهد و خود باز بسترد

اندیشه کن یکی ز قلمهای ایزدی

در نطفها و خایه مرغان و بیخ و حب

خطی پدرت و دیگر مادرت و تو سوم