زان شراب اینکه تو داری چو خلابی است پلید

نیست کردار تو اندر خور این خوب جواب

وعده را طاعت باید چو مقری تو به وعد

سرت از طاعت بر حکم نکو وعده متاب

وز بهشت این همه عالم چو سرائی است خراب

زان همه وعده نیکو به چه خرسند شدی،

ای خردمند، بدین نعمت پوسیده غاب؟