نشناسی ز می صاف همی تیره خلاب

تا به خاک اندر نامیخت چنین بوی بهشت

این نشد شکر پاکیزه و آن عنبر ناب

چون ندانی که چه چیز است همی بوی بهشت

تو بدین تیره از آن صاف بدان خرسندی

که به دست است گنجشک و برابرست عقاب

چون نیابد به گه گرسنگی کبک و تذرو