چون نیابد به گه گرسنگی کبک و تذرو

نشناسی ز می صاف همی تیره خلاب

تو بدین تیره از آن صاف بدان خرسندی

که به دست است گنجشک و برابرست عقاب

چه کند گر نخورد مرد ز مردار کباب؟

جز که بر آروزی ناله زیر و بم چنگ

کس نیارامد بر بی مزه آواز رباب