طلب رنج سوی مرد خردمند خطاست

چون نرنجی ز جهان؟ گر نه جهان است عذاب؟

سربسر رنج و عذاب است جهان گر بهشی

مطلب رنج و عذابش چو مقری به حساب

مشمر گرت خرد هست خطا را به صواب

تو چو خرگوش چه مشغول شده ستی به گیا

نه به سر برت عقاب است و به گرد تو کلاب؟