گر به ناکام تو بود این همه تقدیر، چرا

بر تو این خوردن و این رفتن و این خفتن و خاست

نیک بنگر که، که افگند، وز این کار چه خواست

به همه عمر چنین خواب و خورت کام و هواست؟

چون شدی فتنه ناخواسته خویش؟ بگوی،

راست می گوی، که هشیار نگوید جز راست