ور تو خود کردی تقدیر چنین بر تن خویش

به همه عمر چنین خواب و خورت کام و هواست؟

چون شدی فتنه ناخواسته خویش؟ بگوی،

راست می گوی، که هشیار نگوید جز راست

صانع خویش تو پس خود و، این قول خطاست

راست آن است که این بند خدای است تورا

اندر این خانه و، این خانه تو را جای چراست