ز کردار دیو است و نر اژدهاست

بیا تا بقا را مهیا شویم

که اینجای بس ناخوش و بی نواست

جهان گرچه از راه دیدن پری است

کرا خواند هرگز که ش آخر نراند

نه جای محابا و روی و ریاست

همه بیشی او بجمله کمی است