همی فردوس شاید گلستانت

کنون سوی تو کردند اختیارت

از آن سو کش که می خواهی عنانت

یکی فرخنده گل گشتی که اکنون

یکی میشی که اکنون می نشاید

مگر موسی پیغمبر شبانت

جهان رستنی گر نیک بودت