یکی میشی که اکنون می نشاید

از آن سو کش که می خواهی عنانت

یکی فرخنده گل گشتی که اکنون

همی فردوس شاید گلستانت

مگر موسی پیغمبر شبانت

جهان رستنی گر نیک بودت

به آمد زان، جهان مردمانت