به مدیج پدر و جدت و مدح تو تر است

ای خداوندی که ت نیست در آفاق نظیر

رحمت و فضل تو زی حجت تو منتظر است

گر چه کامش ز غم و حسرت خشک است زبانش

خار و سنگ دره یمگان با طاعت تو

در دماغ و دهن بنده ت عود و شکر است

تو خداوند چو خورشید به عالم سمری