تو خداوند چو خورشید به عالم سمری

به مدیج پدر و جدت و مدح تو تر است

خار و سنگ دره یمگان با طاعت تو

در دماغ و دهن بنده ت عود و شکر است

همچنین بنده زارت به خراسان سمر است

سوی من نحس زمان هرگز ناظر نبود

تا خداوند زمان را به سوی من نظر است