ور بترسی زانکه دیگر کس بجوید عیب تو

گر بباید زانت خورد و گر ببایدت آن شنید

چون نخواهی که ت ز دیگر کس جگر خسته شود

دیگران را خیره خیره دل چرا باید خلید

چشمت از عیب کسان لختی بیاید خوابنید

مر مرا چون گوئی آنچه ت خوش نیاید همچنان؟

ور بگوئی از جواب من چرا باید طپید؟