چون نخواهی که ت ز دیگر کس جگر خسته شود

زانکه فردا هم به آخرت او کشد که ت بر کشید

آن ده و آن گوی ما را که ت پسند آید به دل

گر بباید زانت خورد و گر ببایدت آن شنید

دیگران را خیره خیره دل چرا باید خلید

ور بترسی زانکه دیگر کس بجوید عیب تو

چشمت از عیب کسان لختی بیاید خوابنید