بر سر منبر سخن گویند، مر اوباش را

زانکه این جهال خود بی ابر می باران کنند

در مدینه علم ایزد جغد کان را جای نیست

جغد کان از شارسان ها قصد زی ویران کنند

از بهشت و خوردنی حیران همی زین سان کنند

شو سخن گستر زحیدر گر نیندیشی ازان

همچو بر من کوه یمگان بر تو بر زندان کنند