همچو بر من کوه یمگان بر تو بر زندان کنند

بر سر منبر سخن گویند، مر اوباش را

از بهشت و خوردنی حیران همی زین سان کنند

شو سخن گستر زحیدر گر نیندیشی ازان

بانگ بردارند و بخروشند بر امید خورد

چون حدیث جو کنی بی شک خران افغان کنند

ور نگوئی جای خورد و کردنی باشد بهشت