ستم مپسند از من وز تن خویش

که جو خورده است آنکو جو پراگند

ز بیدادی سمر گشته است ضحاک

که گویند اوست در بند دماوند

ستم بر خویش و بر من نیز مپسند

دلت را زنگ بد کردن بخورده است

به رنده تو به زنگ از دل فرورند