که مر مردم خام را او پزد

خرد جز که نیکی نزاید هگرز

نه نیکی بجز شیر مدحت مکد

خرد ز آتش طبع آتش تر است

برون آرد از دل بدی را خرد

چو از شیر مر تیرگی را نمد

کرا دیو دنیا گرفته است اسیر