برون آرد از دل بدی را خرد

نه نیکی بجز شیر مدحت مکد

خرد ز آتش طبع آتش تر است

که مر مردم خام را او پزد

چو از شیر مر تیرگی را نمد

کرا دیو دنیا گرفته است اسیر

مرو را کسی جز خرد کی خرد؟