زیرا که ظاهر است مرا کاین ستارگان

از کردگار ما به سوی ما پیامبرند

گویندمان به صورت خویش این همه همی

کایشان همه خدای جهان را مسخرند

نز ذات خویش زرد و سپید و معصفرند

گوید همی قیاس که درهای روزی اند

اینها و دست های جهان دار اکبرند