آخر مدبران سپهر مدورند

بنگر به سایرات فلک را که بر فلک

ایشان زحضرت ملک العرش لشکرند

بی دانشان اگرچه نکوهش کنندشان

چندین هزار دیده و گوش از برای چیست؟

زیشان سخن مگوی که هم کور و هم کرند

گوئی مرا که گوهر دیوان ز آتش است