چندین هزار دیده و گوش از برای چیست؟

ایشان زحضرت ملک العرش لشکرند

بی دانشان اگرچه نکوهش کنندشان

آخر مدبران سپهر مدورند

زیشان سخن مگوی که هم کور و هم کرند

گوئی مرا که گوهر دیوان ز آتش است

دیوان این زمانه همه از گل مخمرند