دیوان این زمانه همه از گل مخمرند

چندین هزار دیده و گوش از برای چیست؟

زیشان سخن مگوی که هم کور و هم کرند

گوئی مرا که گوهر دیوان ز آتش است

جز آدمی نزاد ز آدم در این جهان

وینها از آدم اند چرا جملگی خرند؟

دعوی کنند چه که براهیم زاده ایم؟