گه مان بفزائید و گهی باز بکاهید

این حکم شناسید شما گر عقلائید

آینده ز ما هرگز پاینده نگردد

هرگه که شما می چو برآئید نپائید

بر خویشتن خویش همی کار فزائید

آید به دل من که شما هیچ همانا

زان می نفزائید که تا هیچ نسائید