این حکم شناسید شما گر عقلائید

عیب است یکی آنکه نگردیم همی ما

باقی چو شما، گرچه شما اصل بقائید

پاینده کجا گردد چیزی که نپاید؟

آینده ز ما هرگز پاینده نگردد

هرگه که شما می چو برآئید نپائید

گه مان بفزائید و گهی باز بکاهید