باقی چو شما، گرچه شما اصل بقائید

مر صورت پر حکمت ما را که پدید است

بر چرخ قلم های حکیم الحکمائید

عیب است یکی آنکه نگردیم همی ما

پاینده کجا گردد چیزی که نپاید؟

این حکم شناسید شما گر عقلائید

آینده ز ما هرگز پاینده نگردد