گر تو به مثل به ابر بر باشی

ای خواجه جهان حیل بسی داند

وز غدر همی به جادوی ماند

زانجات به حیله ها فرو خواند

تا هر چه بداد مر تو را، خوش خوش

از تو به دروغ و مکر بستاند