تا هر چه بداد مر تو را، خوش خوش

وز غدر همی به جادوی ماند

گر تو به مثل به ابر بر باشی

زانجات به حیله ها فرو خواند

از تو به دروغ و مکر بستاند

خوبی و جوانی و توانائی

زین شهره درخت تو بیوشاند