کسی کز کردگار خویش از این سان قیمتی باید

که او از خاک خرما کرد داند خود بچه گزارد؟

تو را در دانه خرماست، ای بینا دل، این بنده

که او بر سرت هر سالی همی خرما فرو بارد

سزد گر در دو دیده خویش تخم شکر او کارد

از آن پس که ت نکوئی ها فراوان داد بی طاعت

گر او را تو بیازاری تو را بی شک بیازارد