تات زیر شجر گوز بسوزند سپند

گر بلندی ی در او کرد چنین پست تو را

خویشتن چونکه فرونفگنی از کوه بلند؟

دیوت از راه ببرده است، بفرمای، هلا

حجت آری که همی جاه و بزرگی طلبی

هم بر آن سان که همی خلق جهان می طلبند

گر هزار است خطا، ای بخرد، جمله خطاست