داری گرفته تنگ و خوش اندر بر

ایدون گمان بری که گرفته ستی

دربر به مهر، خوب یکی دلبر

واگاه نیستی که یکی افعی

گر خویشتن کشی ز جهان، ورنی

بر تو به کینه او بکشد خنجر

زین بی وفا، وفا چه طمع داری؟