بس ناخوش است و، خوش بخارد گر

وز خلق چون تو غرقه بسی کرده است

این بحر بی کرانه بی معبر

گریست این جهان به مثل، زیرا

با طبع ساز باشد، پنداری

شیری است تازه، پخته و پر شکر

لیکن چو کرد قصد جفا، پیشش