بسیار گشادند به پیشم در دعوی

داروی دل گمره و افسون محیر

وز من بشنو نیک که من همچو تو بودم

اندر ره دین عاجز و بی توشه و رهبر

دعوی ها چون کوه و معانیش کم از ذر

بی برهان دعوی به سوی مرد خردمند

ماننده مرغی است که او را نبود پر