چون که بدان یک قدح که داد تو را میر

چون که تو از دین برون شدی ز بن و بار؟

میر چه گوئی که بر تو بر در مزگت،

ای شده گم ره، به دوخته است به مسمار؟

با تو نه دین و نه قول ماند و نه کردار؟

بلکه تو را دل به سوی عصیان مانده است

چون سوی طباخ چشم مردم ناهار