پیش من از قول و فعل خویش چنان مار

امروز آزار کس مجوی که فردا

هم ز تو بی شک به جان تو رسد آزار

آنچه نخواهی که من به پیش تو آرم

جان مرا گر سوی تو جانت عزیز است

سوی من، ای هوشیار، خوار مپندار

چون ندهی داد و داد خویش بخواهی