نیست جزین هیچ اصل و مایه پیکار

جان مرا گر سوی تو جانت عزیز است

سوی من، ای هوشیار، خوار مپندار

چون ندهی داد و داد خویش بخواهی

داد تو داده است کردگار، تو را نیز

داد ز طاعت به داد باید ناچار

ور ندهی داد کردگار به طاعت