خاک بر من مدم به نرخ عبیر

زر مغشوش کم بهاست به رنج

زعفران مزور است زریر

تو مزور گری مکن چو جهان

که چو موشان نخورد خواهم من

زهره داروی تو به بوی پنیر

راست باش و خدای را بشناس