مر بقا را در این سرای مجوی

خیره خیره چرا کنی تاخیر؟

خوی نیک است و خیر مایه دین

کس نکرده است جز به مایه خمیر

که بقا نیست زیر چرخ اثیر

پند گیر، ای پسر، زمن کاین یافت

از پدر شبرو گزیده شبیر