گاهی به سر کوهی برتر ز دو پیکر

از سنگ بسی ساخته ام بستر و بالین

وز ابر بسی ساخته ام خیمه و چادر

گاهی به نشیبی شده هم گوشه ماهی

گاهی به زمینی که درو آب چو مرمر

گاهی به جهانی که درو خاک چو اخگر

گه دریا گه بالا گه رفتن بی راه