گاهی به زمینی که درو آب چو مرمر

وز ابر بسی ساخته ام خیمه و چادر

گاهی به نشیبی شده هم گوشه ماهی

گاهی به سر کوهی برتر ز دو پیکر

گاهی به جهانی که درو خاک چو اخگر

گه دریا گه بالا گه رفتن بی راه

گه کوه و گهی ریگ و گهی جوی و گهی جر