زشت است که صد سال دو تن پیش تو باشد

شهریت علف خوار است مهمانت سخن خوار

حق تن شهری به علف چند گزاری

گه گه به سخن نیز حق مهمان بگزار

هموار یکی سیر و یکی گرسنه زار

جان تو برهنه است و تنت زیر خز و بز

عار است ازین، چونکه نپرهیزی از این عار؟