سر است، نهان دارش از مرد سبکسار

گر حکمت نزدیک تو خوار است عجب نیست

خوار است گل تو سوی اشتر که خورد خار

دادمت نشانی به سوی خانه حکمت

گر سوی در آئی و بدین خانه در آئی

بیرون شوی از قافله دیو ستمگار

واگاه شوی کاین فلک از بهر چه کردند