گر سوی در آئی و بدین خانه در آئی

خوار است گل تو سوی اشتر که خورد خار

دادمت نشانی به سوی خانه حکمت

سر است، نهان دارش از مرد سبکسار

بیرون شوی از قافله دیو ستمگار

واگاه شوی کاین فلک از بهر چه کردند

واخر چه پدید آید از این گشتن هموار