نیست آگاه زمقدار شهان گاه و سریر

زانکه خیرات تو از فرد قدیر است همه

بر تو اقرار فریضه است بدان فرد قدیر

خطری را خطری داند مقدار و خطر

کور کی داند از روز شب تار هگرز؟

کر بنشناسد آوای خر از ناله زیر

نه هر آن چیز که او زرد بود زر بود