خارت افگار کند چون کنی افگارش

چه شوی غره به راهش چو همی بینی

که همی غره کند گنبد دوارش؟

رنجه و افگار شوی زو که چو خار است او

به حذر باش، نباید که چو می کوشی

خود نگیریش و، بمانی تو گرفتارش

نیک بنگر که کجا می بردت گیتی