به حذر باش، نباید که چو می کوشی

که همی غره کند گنبد دوارش؟

رنجه و افگار شوی زو که چو خار است او

خارت افگار کند چون کنی افگارش

خود نگیریش و، بمانی تو گرفتارش

نیک بنگر که کجا می بردت گیتی

چون همی تازی بر مرکب رهوارش